Sarah Fairfield

Sarah Fairfield – het alter ego van Anneloes Verveld – studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam. Sarah toert sinds 1999 door binnen- en buitenland met zowel haar eigen band als verschillende nationale en internationale artiesten. In 1999 ontving Sarah van de Stichting ‘Jazztalent’ de aanmoedigingsprijs voor veelbelovende jazzmusici. In 2001 werd haar de Ann Burton-Award uitgereikt. Als gevolg hiervan trad zij als solist in de Nederlandse schouwburgen op, samen met onder anderen Willem Nijholt en Joke Bruijs, en begeleid door het Metropole Orkest. Sarah heeft de vooraanstaande Amerikaanse manager Dan Cleary, die ook sterren als Nathalie Cole en Carole King onder zijn hoede heeft. Cleary kreeg via een Amerikaanse dj een exemplaar van de CD en was meteen zeer enthousiast. Hij nam via haar platenmaatschappij Munich Records contact op met haar. Sarah reisde via hem al meerdere malen naar de VS om op te treden.

ALBUM

“GREEN” is het debuutalbum van Sarah Fairfield dat eind 2004 bij Munich Records is verschenen. De CD met overwegend eigen composities is geproduceerd door Marcus Olgers en John Tilly (bekend van o.a. Mathilde Santing, Trijntje Oosterhuis en Dire Straits). Sarah’s muziek wordt vergeleken met het werk van Joni Mitchell, Suzanne Vega en Kate Bush. Van het album zijn ‘Fly away’ en‘The Game’ op single verschenen en haalden in 2005 wekenlang de a-playlists van zowel Radio 1 als Radio 2. Recensies in de media over het album variëren van lovend, tot een droom debuut. Haar zang is loepzuiver en ze is zowel singer-songwriter als een echte performer. Het album ‘Green’ is o.a. ook in Engeland en Taiwan uitgebracht via Proper Records.

RADIO,TV 
Sarah Fairfield was de afgelopen twee jaar iedere zaterdagavond live te beluisteren op Radio 1, in het programma Opium van de AVRO. Verder is ze op de Concertzender, evenals veel regionale zenders regelmatig te horen. Ook trad ze meedere malen op voor het Muziekcafé op Radio 2 bij de Tros en Volgspot van de NCRV. Ook was Sarah muzikale gast in diverse regionale TV programma’s (TV Drente, TV Gelderland, AT 5, TV Noord-Holland etc.) en ook op de nationale televisie (VPRO’s Vrije geluiden).

September 2009

Begin september verschijnt de langverwachte opvolger Dreams & Schemes & Parades van Sarah Fairfield, haar tweede plaat na Green (2004). Een kleurrijk album waarop Sarah naast invloeden van singer/songwriters als Joni Mitchell, Kate Bush, Suzanne Vega en Norah Jones ook haar voorliefde voor The Beatles, 10CC en Fleetwood Mac laat horen. De titel refereert aan de dromen die je hebt, de plannen die je vervolgens maakt om ze te verwezenlijken en tenslotte de (soms letterlijke) stappen die je zet om ze aan de buitenwereld te laten zien. Sarah Fairfield (alter ego Anneloes Verveld) houdt van liedjes die ergens over gaan, die een bepaald gevoel uitdrukken en/of kleine verhaaltjes vertellen. Sarah is duidelijk gegroeid als singer-songwriter en nog meer dan op haar debuut is alles door haar bepaald. Alle teksten en muziek werden door haar zelf geschreven, met uitzondering van Who’s that girl (Eurythmics) en ze produceerde het album samen met Marcus Olgers. Het is een eigenzinnige plaat geworden met thema’s als liefde, tijd, (mis) communicatie, de dood, verlangen, dromen, volwassen worden en de twee kanten van alles dat goed en slecht is.

De singles Fly Away en The Game van haar eerste CD Green stonden wekenlang op de playlists vanradio 1 en 2. Het album werd in de Benelux, Engeland en Taiwan uitgebracht en trok de aandacht van Dan Cleary, manager van Natalie Cole, Carole King en The Carpenters, die haar in contact bracht met de legendarische Amerikaanse labels Verve en Blue Note records. Via hem reisde Sarah al meerdere malen naar de VS om er op te treden. Sarah Fairfield studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam in 2001. In 1999 won zij de prijs van de Stichting Jazz Talent en in 2001 de Ann Burton Award. Zij stond in de theaters met haar eigen programma, was solist bij het Metropole orkest, het nummer Fly Away was te horen in de bioscoopfilm Afblijven van Maria Peters en ze zong dit jaar het nationale klimaatlied voor Warme Truiendag (Spuug In Het Vuur).

Een stem die van begin tot eind boeit. - Algemeen Dagblad / Verrast met fraai, helder en karakteristiek stemgeluid. Waar heeft zij zich al die tijd schuilgehouden? - Aloha / Een CD (Green) met internationale allure' - Platomania

LIVE

De muzikanten die met Sarah op het podium staan, hebben ook meegewerkt aan het album en spelen/speelden o.a. met Do, Wende Snijders, Alex Roeka en Gino Vannelli.

Sarah Fairfield – zang / Marcus Olgers – piano / Erik Rutjes – gitaar / Reijer Zwart – bas / Arthur Lijten – drums.

TRACK BY TRACK

1. Heart Of Mine (tekst: S. Fairfield, muziek: S. Fairfield, M. Olgers)

Fleetwood Mac meets Kate Bush. Een lekkere track om uit de boxen in je auto te laten schallen. De tekst gaat over dingen die je voelt, maar niet kan zeggen en waarvan je hoopt dat de ander ze ook voelt.

2. R.I.P (tekst & muziek: S. Fairfield)

Over het gebrek aan respect in Nederland voor alles wat oud is en stilstaat, wat niet mee doet, noch voorop loopt in de vaart der volkeren. Het gebruikte beeld is een beetje luguber, maar daardoor ook absurd. Een lijk dat van de begraafplaats geruimd moet worden wegens ruimte gebrek.

3. Bring It On (tekst: S. Fairfield, muziek: S. Fairfield, M. Olgers)

De machteloosheid die je kunt voelen als je merkt dat een vriend hulp nodig heeft, terwijl die persoon doet of er niets aan de hand is.

4. Hush Now (tekst & muziek: S. Fairfield)

Iemand zei eens tegen Sarah dat ze een “soothing voice” heeft. Muziek kan troostend werken. Een opbeurende tekst om goed te luisteren naar je hart en jezelf te blijven of terug te vinden.
5. Summer’s Day (tekst & muziek: S. Fairfield)

Het gevoel van een lome zomerdag; nat staat voor fris en nieuw, droog voor warm en vertrouwd. Vallen voor iemand, terwijl je al met iemand bent. Heel dubbel, wel fijn, niet fijn.

6. Dreaming Of China (tekst & muziek: S. Fairfield)

Ergens niets van begrijpen. China als onbegrijpelijk land. Voortgekomen uit een echte droom van Sarah.

7. Time Is Not A Friend Of Mine (tekst & muziek: S. Fairfield)

Wat zou je doen als de tijd van jou was? Ze zou 'em in een kooitje stoppen en de sleutel weggooien. Nooit meer door haar vingers laten glippen, net het moment missen, wachten, haasten, veranderen. De tijd bij zich houden en de klokken stil laten zetten. Zou de tijd daar uit vrije wil aan mee willen werken? Vast niet, dus duwt ze 'em onder water en 'keep it down for old times sake'.

8. Karen (tekst & muziek: S. Fairfield)

Sarah spreekt de hoop uit een van haar favoriete zangeressen, Karen Carpenter, weer te zien. Ze overleed aan anorexia en toen Sarah een tijdje terug in contact kwam met de manager van The Carpenters, vertelde hij hoe dat destijds gegaan was. Het nummer is tevens opgedragen aan Wanja, een van Sarah’s docenten op het Conservatorium, met wie ze weer begonnen was liedjes te schrijven. Zij overleed twee jaar geleden en ook haar hoopt Sarah weer te zien. In het liedje zijn deze twee muzikale vrouwen samengesmolten.

9. It’s Enough (tekst: S. Fairfield, muziek: S. Fairfield, M. Olgers)

Genoeg hebben aan jezelf, zonder altijd maar deel te zijn van een stel.

10. Who’s That Girl (tekst & muziek: A. Lennox, D. Stewart)

De enige cover op het album. Sarah is een enorme fan van The Eurythmics en van zangeres Annie Lennox. Ze vond dit altijd al een geweldig nummer met een mooie tekst. Het gaat over jaloezie.

11. Winter (tekst: S. Fairfield, muziek: S. Fairfield, M. Olgers)

Angst voor alles wat negatief en koud is.

12. Happily Ever After (tekst & muziek: S. Fairfield)

Als kind is de wereld overzichtelijk ingedeeld in goed en kwaad, zomer en winter, zwart en wit. Als je volwassen wordt, merk je dat er ontelbare grijstinten zijn in alles, ook in jezelf. Maar het verlangen naar “happily ever after” blijft behouden.

Voor meer informatie zie www.sarahfairfield.com